Ναὶ μὴν καὶ σικύην χαλκήρεα λοιγέι τύψειπροσμάξας ἰόν τε καὶ ἀθρόον αἷμα κενώσεις,ἠὲ κράδης γλαγόεντα χέας ὀπὸν, ἠὲ σίδηρονκαυστειρῆς θαλφθεῖσαν ὑπὸ στέρνοισι καμίνου.Ἄλλοτε φορβάδος αἰγὸς ἐνίπλειον δέρος οἴνηςχραισμήσει τημοῦτος, ἐπὴν σφυρὸν ἢ χέρα κόψῃ·ἀσκοῦ ἔσω βαρύθοντα μέσου διὰ πῆχυν ἐρεῖσαιἢ σφυρὸν, ἀσκοδέταις δὲ πέριξ βουβῶνας ἑλίξεις,εἰσόκε τοι μένος οἴνου ἀπὸ χροὸς ἄλγος ἐρύξῃ.Δήποτε καὶ βδέλλας κορέσαις ἐπὶ τύμμασι βόσκων,ἢ ἀπὸ κρομμυόφι στάζων ὀπὸν, ἄλλοτε δ’ οἴνηςμίγδην ἐν πυράθοισι χέας τρύγα φυρήσασθαιἢ ὄξευς, νεαλεῖ δὲ πάτῳ περὶ τύψιν ἑλίξαις.Ὄφρα δὲ καὶ πάσῃσιν ἀλεξητήριον ἄταιςτευξόμενος πεπύθοιο, — τό τοι μέγα κρήγυον ἔσται,ἦμος ὅτε θρόνα πάντα μιῇ ὑπὸ χειρὶ ταράξῃς·ἐν μὲν ἀριστολόχεια, καὶ ἴριδος, ἐν δέ τε νάρδουῥίζαι, χαλβανίδες τε σὺν αὐαλέεσσι πυρέθροιςεἶεν, δαυκείου τε παναλθέος, ἐν δὲ βρυώνης,