ῥάμνου τ’ ἀσπαράγους θαμνίτιδος, ἠδ’ ὅσα πεῦκαιἀργότεραι στρόμβοισιν ὑπεθρέψαντο ναπαῖαι.Εἰ δὲ, σύ γ’ ἐκ ποίης ἀβληχρέος ἔγχλοα ῥίζανθηρὸς ἰσαζομένην τμήξαις ἰοειδέι κέντρῳσκορπίου, ἠὲ σίδας Ψαμαθηίδας, ἅς τε ΤράφειαΚῶπαί τε λιμναῖον ὑπεθρέψαντο παρ’ ὕδωρ,ᾗπερ Σχοινῆός τε ῥόος Κνώποιό τε βάλλει,ὅσσα θ’ ὑπ’ Ἰνδὸν χεῦμα πολυφλοίσβοιο Χοάσπεωπιστάκι’ ἀκρεμόνεσσιν ἀμυγδαλόεντα πέφανται·κυκλαμίδας, σὺν δ’ αἰθὰ βάλοις φιμώδεα μύρτα,κάρφεά θ’ ὁρμίνοιο καὶ ἐκ μαράθου βρυόεντος,εἰρύσιμόν τε καὶ ἀγροτέρου σπερμεῖ’ ἐρεβίνθουσὺν χλοεροῖς θάμνοισι βαλὼν βαρυώδεα ποίην.Ναὶ μὴν καὶ σίσυμβρα πέλει μειλίγματα νούσων,σὺν δὲ μελιλλώτοιο νέον στέφος, ἠδ’ ὅσα χαύνηςοἰνάνθης βρύα λευκὰ καταψήχουσι νομῆες,ὅσσα τε λυχνὶς ἔνερθεν ἐρευθήεις τε θρυαλλὶςκαὶ ῥόδον, ἡδ’ ἴα λεπτὸν ὅσον σπερμεῖον ἀέξει.Ἢ καὶ πουλύγονον λασίων ὑπάμησον ἰάμνων,