κόρκορον ἢ πεταλῖτιν ἀμέργεο, πολλάκι μίλτουΛημνίδος, ἥ πάσῃσι πέλει θελκτήριον ἄταις.Δήποτε καὶ σικύοιο τάμοις ἐμπευκέα ῥίζανἀγροτέρου· νηδὺν δὲ καὶ ἐμβρίθουσαν ἀνίηςἤμυνεν καὶ καρπὸς ἐυρρήχου παλιούρου,σὺν καὶ ἀκανθοβόλος χαίτη, νεαλεῖς τ’ ὀρόβακχοισίδης, ὑσγινόεντας ἐπιμύοντας ὀλόσχουςαὐχενίους ἵνα λεπτὰ πέριξ ἐνερεύθεται ἄνθη·ἄλλοτε δ’ ὕσσωπός τε καὶ ἡ πολύγουνος ὄνωνις,φύλλα τε τηλεφίοιο, νέον τ’ ἐν βότρυσι κλῆμα,ἀγλῖθες, καὶ καρπὸς ὀρειγενέος κορίοιο,ἢ καὶ λεπτοθρίοιο πολύχνοα φύλλα κονύζης.Πολλάκι δ’ ἢ πέπεριν κόψας νέον ἢ ἀπὸ Μήδωνκάρδαμον ἐμπίσαιο· σὲ δ’ ἂν πολυάνθεα γλήχων,τρύχνον τ’, ἠδὲ σίνηπι κακηπελέοντα σαώσαι.Ἄγρει καὶ πρασιῆς χλοερὸν πράσον, ἄλλοτε δ’ αὐτῆςσπέρμ’ ὀλοὸν κνίδης, ἥ θ’ ἑψίη ἔπλετο κούροις·σὺν καί που νιφόεν σκίλλης κάρη, αὖά τε βολβῶνσπείρεα, καὶ καυλεῖον ὁμοκλήτοιο δράκοντος,