Τρυγόνα μὴν ὀλοεργὸν, ἁλιρραίστην τε δράκονταοἶδ’ ἀπαλέξασθαι· φορέει γε μὲν ἄλγεα τρυγὼν,ἦμος ἐν ὁλκαίοισι λίνοις μεμογηότα κέντρῳἐργοπόνον τύψῃσιν, ἢ ἐν πρέμνοισι παγείῃδενδρείου, τό τε πολλὸν ἀγαυρότατον θαλέθῃσι·τοῦ μὲν ὑπὸ πληγῇσιν ἅτ’ ἠελίοισι δαμέντοςῥίζαι, σὺν δέ τε φυλλὰς ἀποφθίνει· ἀνδρὶ δὲ σάρκεςπυθόμεναι μινύθουσι· λόγος γε μὲν, ὥς ποτ’ Ὀδυσσεὺςἔφθιτο λευγαλέοιο τυπεὶς ἁλίου ὑπὸ κέντρου.