νήϊά θ’ ὡς σπέρχονται ὑπὸ πτερὰ θηρὶ κιούσῃ·τυφλήν τε σμερδνήν τε βροτοῖς ἐπὶ λοιγὸν ἄγουσανμυγαλέην, τροχιῇσιν ἐνιθνήσκουσαν ἁμάξης.Σῆπά γε μὴν πεδανοῖσιν ὁμὴν σαύροισιν ἀλύξαις,καὶ σαλαμάνδρειον δόλιον δάκος αἰὲν ἀπεχθὲς,