αἰθαλέη δ’ ἐπὶ τυτθὸν ἀείρεται αὐχένι κόρση·ἄλγεα δὲ προτέροισιν ἴσα κνώπεσσι πελάζει.Χειροδρόποι δ’ ἵνα φῶτες ἄτερ δρεπάνοιο λέγονταιὄσπρια χέδροπά τ’ ἄλλα μεσοχλόου ἐντὸς ἀρούρης,ἔνθα δ’ ἐπασσύτερα φλογερῇ εἰλυμένα χροιῇεἴκελα κανθαρίδεσσι φαλάγγια τυτθὰ δίενται.Τοῦ μὲν ὅμως ἔμμοχθον ἀεὶ περὶ δάχμα χέονταιφλύκταιναι· κραδίη δὲ παραπλάζουσα μέμηνε·γλῶσσα δ’ ἄτακτα λέληκε· παρέστραπται δὲ καὶ ὄσσε.Φράζεο δ’ Αἰγύπτοιο τά τε τρέφει οὐλοὸς αἶακνώδαλα, φαλλαίνῃ ἐναλίγκια, τὴν περὶ λύχνουςἀκρόνυχος δειπνητὸς ἐπήλασε παιφάσσουσαν·στεγνὰ δέ οἱ πτερὰ πάντα καὶ ἔγχνοα, τοῖα κονίηςἢ καὶ ἀπὸ σπληδοῖο φαείνεται ὅστις ἐπαύρῃ.τῷ ἴκελος Περσεῖος ὑποτρέφεται πετάλοισι·τοῦ καὶ σμερδαλέον νεύει κάρη αἰὲν ὑποδρὰξἐσκληκὸς, νηδὺς δὲ βαρύνεται· αὐτὰρ ὃ κέντροναὐχένι τ’ ἀκροτάτῳ κεφαλῇ τ’ ἐνεμάξατο φωτός·ῥεῖα δέ κεν θανάτοιο καὶ αὐτίκα μοῖραν ἐφείη.