μίμνει ὅμως, τὰ δ’ ὕπερθε φάη ὑποφοινίσσονται·φρίκη δ’ ἐν ῥέθεϊ σκηρίπτεται· αὐτίκα δὲ χρὼςμέζεά τ’ ἀνδρὸς ἔνερθε τιταίνεται, ἐν δέ τε καυλὸςφύρματι μυδαλέος προϊάπτεται· ἰσχία δ’ αὔτωςμάλκη ἐνισκίμπτουσα κατήριπεν ἔχμα τε γούνων.Ἀστέριον δέ φιν ἄλλο πιφαύσκεο, τεῦ τ’ ἐπὶ νώτῳλεγνωταὶ στίλβουσι διαυγέες ἐν χροῒ ῥάβδοι·βρύξαντος δ’ ἀίδηλον ἐπέδραμεν ἀνέρι φρίκη·ἐν δὲ κάρος κεφαλῇ, γούνων δ’ ὑποέκλασε δεσμά.