ἑρπετὰ σίνονται· τὸ δέ τοι μέγ' ἀλέξιον εἴη.Ἤτοι ὅταν βροτολοιγοῦ ὑπὲκ πόντοιο χελύνηναἰγιαλῶν ἐρύσωσιν ἐπὶ ξερὸν ἀσπαλιῆες,τὴν δ’ ἀνακυπώσας κεφαλῆς ἀπὸ θυμὸν ἀράξαιμαύλιδι χαλκείῃ, βλοσυρὸν δ’ ἐξ αἷμα χέασθαιἐν κεράμῳ νεοκμῆτι καμινόθεν· ἐκ δὲ πελιδνὸνοὐρὸν ἀπηθῆσαι πλαδάον λαεργέι μάκτρῃ·ἧς ὕπο δὴ τέρσαιο διατρυφὲς αἷμα κεδάσσαςδραχμάων πισύρων μίσγων βάρος· ἐν δὲ κυμίνου