καὶ τὴν μὲν κλάγξας ἀφ’ ἑκὰς βάλε, ῥεῖα δὲ ποίηςφύλλα κατέβρυξεν, καὶ ἀλεύατο φοινὸν ὄλεθρον.Ἆσαι δ’ ἔγχλοα φλοιὸν ἐλαιήεντα κρότωνοςσυμμίγδην πετάλοισι μελισσοφύτοιο δασείης,ἠὲ καὶ ἠελίοιο τροπαῖς ἰσώνυμον ἔρνος,ἥ θ’ Ὑπεριονίδαο παλινστρέπτοιο κελεύθουςτεκμαίρει γλαυκοῖσιν ἴσον πετάλοισιν ἐλαίης.Αὕτως δὲ ῥίζαν κοτυληδόνος, ἥ τ’ ἀνὰ κρυμὸνῥηγνυμένων ὀλοφυδνὰ διήφυσε ποσσὶ χίμετλα.Δήποτε δ’ ἢ βλωθροῖο πυρίτιδος ἔγχλοα φύλλα,ἢ σκολοπενδρείοιο φέρειν ἀπὸ καυλὸν ἀμήσας.Ἄγρει καὶ πάνακες Φλεγυήιον, ὅρρα τε πρῶτοςΠαιήων Μέλανος ποταμοῦ παρὰ χεῖλος ἄμερξεν,Ἀμφιτρυωνιάδαο θέρων Ἰφικλέος ἕλκος,εὖτε σὺν Ἡρακλῆι κακὴν ἐπυράκτεεν ὕδρην.Εἰ δὲ σύ γε σκύλακας γαλέης ἢ μητέρα λαιδρὴνἀγρεύσαις πρόσπαιον, ἀποσκύλαιο δὲ λάχνηνκαρχαλέου καθύπερθε πυρὸς σελάοντος ἀυτμῇ,τῆς δ’ ἐξ ἔγκατα πάντα βαλὼν καὶ ἀφόρδια γαστρὸς