τριπλόον ἐνθρύπτων ὀδελοῦ βάρος ἔνδοθεν οἴνης.Φράζεο δ’ αἰγλήεντα χαμαίλεον ἠδὲ καὶ ὀρφνόν·δοιοὶ δ’ ἀμφὶς ἔασιν· ὁ μὲν ζοφοείδελος ὠπὴνἤικται σκολύμῳ, τροχεὴν δ’ ἀπεχεύατο χαίτην·ῥίζα δέ οἱ βριαρή τε καὶ αἴθαλος, ἠδ’ ὑπὸ κνημοῖςσκοιοῖς ἐντελέθει φυξήλιος ἢ νεμέεσσι.Τὸν δ’ ἕτερον δήεις αἰεὶ πετάλοισιν ἀγαυρόν·μέσση δ’ ἐν κεφαλὴ δύεται πεδόεσσα, μολοβρή·ῥίζα δ’ ὑπαργήεσσα, μελίζωρος δὲ πάσασθαι.Τῶν δὴ κυανέην μὲν ἀναίνεο, τῆς δ’ ἀπὸ φάρσοςδραχμαῖον ποταμοῖο πιεῖν ὑδάτεσσι ταράξας.Ἄλλην δ’ Ἀλκιβίοιο φερώνυμον ἀγρέο ποίην,δράχμα χερὸς πλήσας, παύρῳ δ’ ἐν νέκταρι πίνειν.Τὴν μὲν ὑπὸ σκοπέλοισι Φαλακραίοις ἴδ’ ἐπακτὴρΚρύμνης ἀμπεδίον καὶ ἀνὰ Γράσον, ἠδ’ ἵνα θ’ ἵππουλειμῶνες σκυλάκεσσιν Ἀμυκλαίῃσι κελεύων·κνυζηθμὸν κυνὸς οὖλον ἐπήισε θυμολέοντος,ὅς τε μεταλλεύων αἰγὸς ῥόθον ἐν στίβῳ ὕληςκανθῷ ἐνὶ ῥαντῆρι τυπὴν ἀνεδέξατ’ ἐχίδνης·