ῥίζα καὶ οὐ βυθόωσα Πελεθρόνιον νάπος ἴσχει.Ἣν σὺ καὶ αὐαλέην, ὁτὲ δ’ ἔγχλοον ὅλμῳ ἀράξαςφυρσάμενος κοτύλῃ πιέειν μενοεικέος οἴνης·παντὶ γὰρ ἄρκιός ἐστι· τό μιν πανάκειον ἔπουσιν.Ἤτοι ἀριστολόχεια παλίσκιος ἐνδατέοιτο,φύλλ’ ἅτε κισσήεντα περικλυμένοιο φέρουσα·ἄνθεα δ’ ὑσγίνῳ ἐνερεύθεται· ἡ δέ οἱ ὀδμὴσκίδναται ἐμβαρύθουσα· μέσον δ’ ὡς ἀχράδα καρπὸνμυρτάδος ἐξ ὄχνης ἐπιόψεαι ἢ σύ γε βάκχης·