ἄνθεα δὲ χρύσεια φαείνεται· ἡ δ’ ὑπὲρ αἴηςῥίζα καὶ οὐ βυθόωσα Πελεθρόνιον νάπος ἴσχει.Ἣν σὺ καὶ αὐαλέην, ὁτὲ δ’ ἔγχλοον ὅλμῳ ἀράξαςφυρσάμενος κοτύλῃ πιέειν μενοεικέος οἴνης·παντὶ γὰρ ἄρκιός ἐστι· τό μιν πανάκειον ἔπουσιν.Ἤτοι ἀριστολόχεια παλίσκιος ἐνδατέοιτο,φύλλ’ ἅτε κισσήεντα περικλυμένοιο φέρουσα·ἄνθεα δ’ ὑσγίνῳ ἐνερεύθεται· ἡ δέ οἱ ὀδμὴσκίδναται ἐμβαρύθουσα· μέσον δ’ ὡς ἀχράδα καρπὸνμυρτάδος ἐξ ὄχνης ἐπιόψεαι ἢ σύ γε βάκχης·ῥίζα δὲ θηλυτέρης μὲν ἐπιστρογγύλλεται ὄγκῳ,ἄρσενι δ’ αὖ δολιχή τε καὶ ἄμ πυγόνος βάθος ἴσχει,πύξου δὲ χροιῇ προσαλίγκιος Ὠρικίοιο.Τὴν ἤτοι ἔχιός τε καὶ αἰνοπλῆγος ἐχίδνηςἀγρεύσεις ὄφελος περιώσιον· ἔνθεν ἀπορρὼξδραχμαίη μίσγοιτο ποτῷ ἔνι κιρράδος οἴνης.Ναὶ μὴν καὶ τρίσφυλλον ὀπάζεο κνωψὶν ἀρωγὴν,ἠέ που ἐν τρήχοντι πάγῳ ἢ ἀποσφάγι βήσσῃ,τὴν ἤτοι μινυανθὲς, ὁ δὲ τριπέτηλον ἐνίσποι,