Τὴν δ’ ἀπὸ Θρηικίου νομέες ποταμοῖο φέρονται,ὃν Πόντον καλέουσι· τόθι Θρήικες ἀμολγοί,κριοφάγοι μήλοισιν ἀεργηλοῖσιν ἕπονται.Ναὶ μὴν καὶ βαρύοδμος ἐπὶ φλογὶ ζωγρηθεῖσαχαλβάνη, ἄκνηστίς τε, καὶ ἡ πριόνεσσι τομαίηκέδρος, πουλυόδουσι καταψηχθεῖσα γενείοις,ἐν φλογιῇ καπνηλὸν ἄγει καὶ φύξιον ὀδμήν.Τοῖς δὴ χηραμὰ κοῖλα καὶ ὑληώρεας εὐνὰςκεινώσεις, δαπέδῳ δὲ πεσὼν ὕπνοιο κορέσσῃ.Εἰ δὲ τὰ μὲν καμάτου ἐπιδεύεται, ἄγχι δέ τοι νὺξαὖλιν ἄγει, κοίτου δὲ λιλαίεαι ἔργον ἀνύσσας,τῆμος δὴ ποταμοῖο πολυρραγέος κατὰ δίναςὑδρηλὴν καλάμινθον ὀπάζεο χαιτήεσσαν·πολλὴ γὰρ λιβάσιν παραέξεται, ἀμφί τε χείληἔρσεται, ἀγλαύροισιν ἀγαλλομένη ποταμοῖσιν.Ἢ σύ γ’ ὑποστορέσαιο λύγον πολυανθέα κόψας,64ἢ πόλιον βαρύοδμον, ὃ δὴ ῥίγιστον ὄδωδεν·ὣς δ’ αὔτως ἐχίειον, ὀριγανόεσσά τε χαίτη,ναὶ μὴν ἁβροτόνοιο, τό τ’ ἄγριον οὔρεσι θάλλει