Ἤτοι ὅγ’ ἄγλαυρος μὲν ἐείδεται, ἐν δὲ γενείῳτρίστοιχοι ἑκάτερθε περιστιχόωσιν ὀδόντες·πιόνα δ’ ἐν σκυνίοισιν ὑπ’ ὄθματα· νέρθε δὲ πώγωναἰὲν ὑπ’ ἀνθερεῶνι χολοίβαφος. Οὐ μὲν ὅγ’ αὕτωςἐγχρίμψας ἤλγυνε, καὶ ἢν ἔκπαγλα χαλεφθῇ·βληχρὸν γὰρ μυὸς οἷ’ ἀμυληβόρου ἐν χροῒ νύχμαεἴδεται αἱμαχθέντος ὑπὸ κραντῆρος ἀραιοῦ.Τῷ μέν τ’ ἔκπαγλον κοτέων βασιλήιος ὄρνιςαἰετὸς ἐκ παλαχῆς ἐπαέξεται, ἀντία δ’ ἐχθρὴνδῆριν ἄγει γενύεσσιν, ὅταν βλώσκοντα καθ’ ὕληνδέρκηται· πάσας γὰρ ὅγ’ ἠρήμωσε καλιὰς,αὕτως ὀρνίθων τε τόκον κτίλα τ’ ὤεα βρύκων·αὐτὰρ ὃ τοῦ καὶ ῥῆνα καὶ ἠνεμόεντα λαγωὸνῥεῖα δράκων ἤμερσε νέον μάρψαντος ὄνυξι,θάμνου ὑπαΐξας· ὁ δ’ ἀλεύεται· ἀμφὶ δὲ δαιτὸςμάρνανθ’· ἱπτάμενον δὲ πέριξ ἀτέλεστα διώκεισπειρηθεὶς καὶ λοξὸν ὑποδρὰξ ὄμμασι λεύσσων.Εἴ γε μὲν Ἡφαίστοιο χαλαίποδος ἐν πτυχὶ νήσουβήσεαι ἠὲ Σάμον δυσχείμερον, αἵ τ’ ἐνὶ κόλπῳΘρηϊκίῳ βέβληνται ἑκὰς, Ῥησκυνθίδος Ἥρης