ἐχθόμεναι · χροιὴ δὲ μόγῳ αὐαίνεται ἀνδρός.ῥινοὶ δὲ πλαδόωσιν ἐπὶ χροΐ, τοῖά μιν ἰὸςὀξὺς ἀεὶ νεμέθων ἐπιβόσκεται· ἀμφὶ καὶ ἀχλὺςὄσσε κατακρύπτουσα κακοσταθέοντα δαμάζει·οἳ δέ τε μηκάζουσι, περιπνιγέες τε πέλονται·οὖρα δ’ ἀπέστυπται· τοτὲ δ’ ἔμπαλιν ὑπνώοντεςῥέγκουσιν, λυγμοῖσι βαρυνόμενοι θαμέεσσιν,ἢ ἀπερευγόμενοι ἔμετον χολοειδέα δειρῆς,ἄλλοτε δ’ αἱματόεντα· κακὴ δ’ ἐπιδίψιος ἄτηἐσχατιῇ μογέουσι τρόμον κατεχεύατο γυίοις.Φράζεο δὲ χλοάοντα δαεὶς κύανόν τε δράκοντα,ὅν ποτε Παιήων λασίῃ ἐνεθρέψατο φηγῷΠηλίῳ ἐν νιφόεντι Πελεθρόνιον κατὰ βῆσσαν.Ἤτοι ὅγ’ ἄγλαυρος μὲν ἐείδεται, ἐν δὲ γενείῳτρίστοιχοι ἑκάτερθε περιστιχόωσιν ὀδόντες·πιόνα δ’ ἐν σκυνίοισιν ὑπ’ ὄθματα· νέρθε δὲ πώγωναἰὲν ὑπ’ ἀνθερεῶνι χολοίβαφος. Οὐ μὲν ὅγ’ αὕτωςἐγχρίμψας ἤλγυνε, καὶ ἢν ἔκπαγλα χαλεφθῇ·βληχρὸν γὰρ μυὸς οἷ’ ἀμυληβόρου ἐν χροῒ νύχμα