Ἤτοι ὅταν κώληπας ἢ ἐν ποδὸς ἴχνεϊ τύψῃ,χρωτὸς ἄπο πνιγόεσσα κεδαιομένη φέρετ’ ὀδμή.Τοῦ δ’ ἤτοι περὶ τύμμα μέλαν κορθύεται οἶδος·ἐν δὲ νόον πεδόωσιν ἀλυσθαίνοντος ἀνῖαιἐχθόμεναι · χροιὴ δὲ μόγῳ αὐαίνεται ἀνδρός.ῥινοὶ δὲ πλαδόωσιν ἐπὶ χροΐ, τοῖά μιν ἰὸςὀξὺς ἀεὶ νεμέθων ἐπιβόσκεται· ἀμφὶ καὶ ἀχλὺςὄσσε κατακρύπτουσα κακοσταθέοντα δαμάζει·οἳ δέ τε μηκάζουσι, περιπνιγέες τε πέλονται·