ὕδρῳ ἐισκόμενον· τὸ δ’ ἀπὸ χροὸς ἐχθρὸν ἄηται,οἷον ὅτε πλαδόωντα περὶ σκύλα καὶ δέρε’ ἵππωνγναπτόμενοι μυδόωσιν ὑπ’ ἀρβήλοισι λάθαργοι.Ἤτοι ὅταν κώληπας ἢ ἐν ποδὸς ἴχνεϊ τύψῃ,χρωτὸς ἄπο πνιγόεσσα κεδαιομένη φέρετ’ ὀδμή.Τοῦ δ’ ἤτοι περὶ τύμμα μέλαν κορθύεται οἶδος·ἐν δὲ νόον πεδόωσιν ἀλυσθαίνοντος ἀνῖαιἐχθόμεναι · χροιὴ δὲ μόγῳ αὐαίνεται ἀνδρός.ῥινοὶ δὲ πλαδόωσιν ἐπὶ χροΐ, τοῖά μιν ἰὸςὀξὺς ἀεὶ νεμέθων ἐπιβόσκεται· ἀμφὶ καὶ ἀχλὺςὄσσε κατακρύπτουσα κακοσταθέοντα δαμάζει·οἳ δέ τε μηκάζουσι, περιπνιγέες τε πέλονται·οὖρα δ’ ἀπέστυπται· τοτὲ δ’ ἔμπαλιν ὑπνώοντεςῥέγκουσιν, λυγμοῖσι βαρυνόμενοι θαμέεσσιν,ἢ ἀπερευγόμενοι ἔμετον χολοειδέα δειρῆς,ἄλλοτε δ’ αἱματόεντα· κακὴ δ’ ἐπιδίψιος ἄτηἐσχατιῇ μογέουσι τρόμον κατεχεύατο γυίοις.Φράζεο δὲ χλοάοντα δαεὶς κύανόν τε δράκοντα,ὅν ποτε Παιήων λασίῃ ἐνεθρέψατο φηγῷΠηλίῳ ἐν νιφόεντι Πελεθρόνιον κατὰ βῆσσαν.