Αἰθαλόεις μὲν νῶτα, κάρη γε μὲν ἁρπεδὲς αὔτωςὕδρῳ ἐισκόμενον· τὸ δ’ ἀπὸ χροὸς ἐχθρὸν ἄηται,οἷον ὅτε πλαδόωντα περὶ σκύλα καὶ δέρε’ ἵππωνγναπτόμενοι μυδόωσιν ὑπ’ ἀρβήλοισι λάθαργοι.Ἤτοι ὅταν κώληπας ἢ ἐν ποδὸς ἴχνεϊ τύψῃ,