καρδάμῳ ἀμμίγδην ἰσοελκέι· μίσγε δ’ ἔνοδμονζορκὸς ἐνὶ πλάστιγγι νέον κέρας ἀσκελὲς ἱστὰς,καί τε μελανθείου βαρυαέος, ἄλλοτε θείου,ἄλλοτε δ’ ἀσφάλτοιο φέρων ἰσοαχθέα μοῖραν·ἠὲ σύ γε Θρήισσαν ἐνιφλέξαις πυρὶ λᾶαν,ἥ θ’ ὕδατι βρεχθεῖσα σελάσσεται, ἔσβεσε δ’ αὐγὴν,τυτθὸν ὅτ’ ὀδμήσαιτο ἐπιχρανθέντος ἐλαίου.Τὴν δ’ ἀπὸ Θρηικίου νομέες ποταμοῖο φέρονται,ὃν Πόντον καλέουσι· τόθι Θρήικες ἀμολγοί,κριοφάγοι μήλοισιν ἀεργηλοῖσιν ἕπονται.Ναὶ μὴν καὶ βαρύοδμος ἐπὶ φλογὶ ζωγρηθεῖσαχαλβάνη, ἄκνηστίς τε, καὶ ἡ πριόνεσσι τομαίηκέδρος, πουλυόδουσι καταψηχθεῖσα γενείοις,ἐν φλογιῇ καπνηλὸν ἄγει καὶ φύξιον ὀδμήν.Τοῖς δὴ χηραμὰ κοῖλα καὶ ὑληώρεας εὐνὰςκεινώσεις, δαπέδῳ δὲ πεσὼν ὕπνοιο κορέσσῃ.Εἰ δὲ τὰ μὲν καμάτου ἐπιδεύεται, ἄγχι δέ τοι νὺξαὖλιν ἄγει, κοίτου δὲ λιλαίεαι ἔργον ἀνύσσας,τῆμος δὴ ποταμοῖο πολυρραγέος κατὰ δίναςὑδρηλὴν καλάμινθον ὀπάζεο χαιτήεσσαν·