ἠὲ καὶ ἀρδηθμοῖο μεσημβρινὸν ἀίξαντεςμείρονται, φύζῃ δὲ παλιντροπέες φορέονται.Τύμματι δ’ ἐπρήσθη φωτὸς δέμας, αἱ δ’ ἀπὸ γυίωνσάρκες ἀπορρείουσι πελιδναί τε ζοφεραί τε·οὐδέ τις οὐδ’ οἰωνὸς ὑπὲρ νέκυν ἴχνια τείνας,αἰγυπιοὶ, γῦπές τε, κόραξ τ’ ὀμβρήρεα κρώζων,οὐδὲ μὲν ὅσσα τε φῦλ’ ὀνομάζεται οὔρεσι θηρῶν.δαίνυνται· τοῖόν περ ἀυτμένα δεινὸν ἐφίει.Εἰ δ’ ὀλοὴ βούβρωστις ἀιδρείηφι πελάσσῃ,αὐτοῦ οἱ θάνατός τε καὶ ὠκέα μοῖρα τέτυκται.Κῆρα δέ τοι δρυΐναο πιφαύσκεο, τόν τε χέλυδρονἐξέτεροι καλέουσιν· ὁ δ’ ἐν δρυσὶν οἰκία τεύξαςἢ ὅγε που φηγοῖσιν ὀρεσκεύει περὶ βήσσας.Ὕδρον μιν καλέουσι, μετεξέτεροι δὲ χέλυδρον,ἔστε βρύα προλιπὼν καὶ ἕλος καὶ ὁμήθεα λίμνηνἀγρώσσων λειμῶσι μολουρίδας ἢ βατραχῖδαςσπέρχεται ἐκ μύωπος ἀήθεα δέγμενος ὁρμήν,ἔνθα κατὰ πρέμνον κοίλης ὑπεδύσατο φηγοῦὀξὺς ἀλεὶς, κοῖτον δὲ βαθεῖ ἐνεδείματο θάμνῳ.Αἰθαλόεις μὲν νῶτα, κάρη γε μὲν ἁρπεδὲς αὔτως