ἦρος ἀεξομένου ὁπόσ’ ἑρπετὰ γαῖα φαείνει,ἀκρεμόνος μαράθοιο χυτὸν περιβόσκεται ἔρνος,εὖτ’ ἂν ὑπ’ ἠελίοιο περὶ φλόον ἅψεα βάλλῃ,ἀλλ’ ἥγ’ ἀρπέζαις τε καὶ ἐν νεμέεσσι πεσοῦσαφωλεύει βαθύυπνος, ἀπ’ εἰκαίης δὲ βοτεῖταιγαίης, οὐδ’ ἀπὸ δίψος ἀλέξεται ἱεμένη περ.Τεκμαίρευ δ’ ὀλίγον μὲν, ἀτὰρ προφερέστατον ἄλλωνἑρπηστῶν βασιλῆα· τὸ μὲν δέμας ὀξυκάρηνος,ξανθὸς, ἐπὶ τρία δῶρα φέρων μῆκός τε καὶ ἰθύν.Οὐκ ἄρα δὴ κείνου σπειραχθέα κνώδαλα γαίηςἰυγὴν μίμνουσιν, ὅτ’ ἐς νομὸν ἠὲ καὶ ὕληνἠὲ καὶ ἀρδηθμοῖο μεσημβρινὸν ἀίξαντεςμείρονται, φύζῃ δὲ παλιντροπέες φορέονται.Τύμματι δ’ ἐπρήσθη φωτὸς δέμας, αἱ δ’ ἀπὸ γυίωνσάρκες ἀπορρείουσι πελιδναί τε ζοφεραί τε·οὐδέ τις οὐδ’ οἰωνὸς ὑπὲρ νέκυν ἴχνια τείνας,αἰγυπιοὶ, γῦπές τε, κόραξ τ’ ὀμβρήρεα κρώζων,οὐδὲ μὲν ὅσσα τε φῦλ’ ὀνομάζεται οὔρεσι θηρῶν.δαίνυνται· τοῖόν περ ἀυτμένα δεινὸν ἐφίει.