αἱμορόῳ σύμμορφον, ἀτὰρ στίβον ἀντί’ ὀκέλλει·καὶ κεράων δ’ ἔμπλην δέμας ἄμμορον, ἡ δέ νυ χροιὴοἵη περ τάπιδος λασίῳ ἐπιδέδρομε τέρφει·κράατι δ’ ἐμβαρύθει, ἐλάχεια δὲ φαίνεται οὐρὴἐσσυμένῃ· σκολιὴν γὰρ ὁμῶς ἐπιτείνεται ἄκρην.Τῆς δ’ ἤτοι ὀλοὸν καὶ ἐπώδυνον ἔπλετο ἕλκοςσηπεδόνος, νέμεται δὲ μέλας ὀλοφώιος ἰὸςπᾶν δέμας, αὐαλέῃ δὲ περὶ χροῒ καρφομένη θρὶξσκίδναται, ὡς γήρεια καταψηχθέντος ἀκάνθης·ἐκ μὲν γὰρ κεφαλῆς τε καὶ ὀφρύος ἀνδρὶ τυπέντιῥαίονται, βλεφάρων δὲ μέλαιν’ ἐξέφθιτο λάχνη·ἅψεα δὲ τροχόεντες ἐπιστίζουσι μὲν ἀλφοὶ,λεῦκαι τ’ ἀργινόεσσαν ἐπισσεύουσιν ἔφηλιν.Ναὶ μὴν διψάδος εἶδος ὁμώσεται αἰὲν ἐχίδνῃπαυροτέρης, θανάτου δὲ θοώτερος ἵξεται αἶσα,οἷσιν ἐνισκίμψῃ βλοσυρὸν δάκος· ἤτοι ἀραιὴαἰὲν ὑποζοφόεσσα μελαίνεται ἄκροθεν οὐρή·δάχματι δ’ ἐμφλέγεται κραδίη πρόπαν, ἀμφὶ δὲ καύσῳχείλε’ ὑπ’ ἀζαλέης αὐαίνεται ἄβροχα δίψης·αὐτὰρ ὅγ’, ἠύτε ταῦρος ὑπὲρ ποταμοῖο νενευκὼς,