Μή ποτέ τοι θήλει’ αἱμορροῒς ἰὸν ἐνείη·τῆς γὰρ ὀδαξαμένης τὰ μὲν ἀθρόα πίμπραται οὖλαῥιζόθεν, ἐξ ὀνύχων δὲ κατείβεται ἀσταγὲς αἶμα·οἱ δὲ φόνῳ μυδόεντες ἀναπλείουσιν ὀδόντες.Εἰ δ’ ἔτυμον, Τροίηθεν ἰοῦσ’ ἐχαλέψατο φύλοις