χροιῇ δ’ ἐν ψαφαρῇ λεπρύνεται, ἐν δ’ ἀμάθοισινἢ καὶ ἀματροχιῇσι κατὰ στίβον ἐνδυκὲς αὔει.Τῶν ἤτοι σπείρῃσιν ὃ μὲν θοὸς ἀντία θύνειἀτραπὸν ἰθεῖαν δολιχῷ μηρύγματι γαστρός·αὐτὰρ ὅγε σκαιὸς μεσάτῳ ἐπαλίνδεται ὁλκῷ,οἶμον ὁδοιπλανέων σκολιὴν τετρηχότι νώτῳ,τράμπιδος ὁλκαίης ἀκάτῳ ἴσος, ἥ τε δι’ ἅλμηςπλευρὸν ὅλον βάπτουσα κακοσταθέοντος ἀήτεωεἰς ἄνεμον βεβίηται ἀπόκρουστος λιβὸς οὔρῳ.