ἄλλοτε δ’ ἠερόεσσα, τότ’ ἄνθεσιν εἴσατο χαλκοῦ.Εὖ δ’ ἂν καὶ δολόεντα μάθοις ἐπιόντα κεράστηνἠύτ’ ἔχιν· τῷ γάρ τε δομὴν ἰνδάλλεται ἴσην.Ἤτοι ὁ μὲν κόλος ἐστίν, ὁ δ’ αὖ κεράεσσι πεποιθὼς,ἄλλοτε μὲν πισύρεσσιν, ὅτ’ ἐν δοιοῖσι κεράστης,χροιῇ δ’ ἐν ψαφαρῇ λεπρύνεται, ἐν δ’ ἀμάθοισινἢ καὶ ἀματροχιῇσι κατὰ στίβον ἐνδυκὲς αὔει.Τῶν ἤτοι σπείρῃσιν ὃ μὲν θοὸς ἀντία θύνειἀτραπὸν ἰθεῖαν δολιχῷ μηρύγματι γαστρός·αὐτὰρ ὅγε σκαιὸς μεσάτῳ ἐπαλίνδεται ὁλκῷ,οἶμον ὁδοιπλανέων σκολιὴν τετρηχότι νώτῳ,τράμπιδος ὁλκαίης ἀκάτῳ ἴσος, ἥ τε δι’ ἅλμηςπλευρὸν ὅλον βάπτουσα κακοσταθέοντος ἀήτεωεἰς ἄνεμον βεβίηται ἀπόκρουστος λιβὸς οὔρῳ.Τοῦ μὲν, ὅτ’ ἐμβρύξῃσιν, ἀεικέλιον περὶ νύχμα,ἥλῳ ἐειδόμενον τυλόεν πέλει· αἱ δὲ πελιδναὶφλύκταιναι πέμφιξιν ἐειδόμεναι ὑετοῖοδάχμα πέρι πλάζονται, ἀμυδρήεσσαι ἐς ὠπήν.Ἤτοι ἀφαυρότερον τελέει πόνον, ἐννέα δ’ αὐγὰς