ἀσπίσι μῶλον ἔχωσιν ἀθέσφατον εἱλικοέσσαις,αὐτίχ’ ὃ μὲν ποταμόνδε καθήλατο, τύψε δὲ κώλοιςτάρταρον ἰλυόεσσαν, ἄφαρ δ’ ἐφορύξατο γυῖαπηλῷ, ἀλινδηθεὶς ὀλίγον δέμας, εἰσόκε λάχνηνσείριος ἀζήνῃ, τεύξῃ δ’ ἄγναπτον ὀδόντι.Τῆμος δ’ ἠὲ κάρην λιχμήρεος ἑρπηστᾶοσμερδαλέης ἔβρυξεν ἐπάλμενος, ἠὲ καὶ οὐρῆςἁρπάξας βρυόεντος ἔσω ποταμοῖο κύλισεν.Εὖ δ’ ἂν ἐχιδνήεσσαν ἴδοις πολυδευκέα μορφὴν,ἄλλοτε μὲν δολιχὴν, ὁτὲ παυράδα· τοῖον ἀέξειΕὐρώπη τ’ Ἀσίη τε· τὰ δ’ οὐκ ἐπιείκελα δήεις.Ἤτοι ἀν’ Εὐρώπην μὲν ὀλίζονα, καί θ’ ὑπὲρ ἄκρουςῥώθωνας κεραοί τε καὶ ἀργίλιπες τελέθουσιν,αἳ μὲν ὑπὸ Σκείρωνος ὄρη Παμβώνιά τ’ αἴπη,Ῥυπαῖον, Κόρακός τε πάγον, πολιόν τ’ Ἀσέληνον·Ἀσὶς δ’ ὀργυιόεντα καὶ ἐς πλέον ἑρπετὰ βόσκει,οἷα περὶ τρηχὺν Βουκάρτερον, ἢ καὶ ἐρυμνὸςΑἰσαγέης πρηὼν καὶ Κέρκαφος ἐντὸς ἐέργει.Τῶν ἤτοι βρεχμοὶ μὲν ἐπὶ πλάτος, ἡδ’ ὑπὲρ ἄκρονὁλκαῖον σπείρης κολοβὴν ἐπελίσσεται οὐρὴν,