ἄιδα προσμάξηται ἐπὶ ζαμενὲς κοτέουσα.Τῆς ἤτοι πίσυρες κοῖλοι ὑπένερθεν ὀδόντεςἀγκύλοι ἐν γναθμοῖς δολιχήρεες ἐρρίζωνταιἰοδόκοι, μύχατος δὲ χιτὼν ὑμένεσσι καλύπτει·ἔνθεν ἀμείλικτον γυίοις ἐνερεύγεται ἰόν.Ἐχθρῶν που τέρα κεῖνα καρήασιν ἐμπελάσειε·σαρκὶ γὰρ οὔτ’ ἐπὶ δάχμα φαείνεται, οὔτε δυσαλθὲςοἶδος ἐπιφλέγεται, καμάτου δ’ ἄτερ ὄλλυται ἀνήρ·ὑπνηλὸν δ’ ἐπὶ νῶκαρ ἄγει βιότοιο τελευτήν. —