νωχελὲς ἐξ ὁλκοῖο φέρει βάρος, ὑπναλέῳ δὲαἰὲν ἐπιλλίζουσα φαείνεται ἐνδυκὲς ὄσσῳ·ἀλλ’ ὅταν ἢ δοῦπον νέον οὔασιν ἠέ τιν’ αὐγὴνἀθρήσῃ, νωθρὴ μὲν ἀπὸ ῥέθεος βάλεν ὕπνον,ὁλκῷ δὲ τροχόεσσαν ἅλων εἱλίξατο γαίῃ,λευγαλέον δ’ ἀνὰ μέσσα κάρη πεφρικὸς ἀείρει.Τῆς ἤτοι μῆκος μὲν, ὃ κύντατον ἔτρεφεν αἶα,ὀργυιῇ μετρητόν· ἀτὰρ περιφαίνεται εὖρος,ὅσσον τ’ αἰγανέης δορατοξόος ἤνυσε τέκτωνεἰς ἐνοπὴν ταύρων τε βαρυφθόγγων τε λεόντων.Χροιὴ δ’ ἄλλοτε μὲν ψαφαροῖς ἐπιδέδρομε νώτοιςἢ περὶ μηλινόεσσα καὶ αἰόλος, ἄλλοτε τεφρὴ,πολλάκι δ’ αἰθαλόεσσα, μελαινομένην ὑπὸ βώλῳΑἰθιόπων οἵην τε πολύστονος εἰς ἅλα Νεῖλοςπλησάμενος κατέχευεν ἄσιν, προὔτυψε δὲ πόντῳ.Δοιοὶ δὲ σκυνίοισιν ὑπερφαίνουσι μέτωπονοἷα τύλοι, τὸ δ’ ἔνερθεν ὑπαιφοινίσσεται ὄθμαπολλὸν ὑπὸ σπείρης, ψαφαρὸς δ’ ἀναπίμπραται αὐχὴνἄκριτα ποιφύσσοντος, ὅτ’ ἀντομένοισιν ὁδουρὸς