Εἰ δέ που ἐν δακέεσσιν ἀφαρμάκτῳ χροῒ κύρσῃς>ἄκμηνος σίτων, ὅτε δὴ κακὸν ἄνδρας ἰάπτει,αἶψά κεν ἡμετέρῃσιν ἐρωήσειας ἐφετμαῖς.Τῶν ἤτοι θήλεια παλίγκοτος ἀντομένοισιδάχματι, πλειοτέρη δὲ καὶ ὁλκαίην ἐπὶ σειρήν·