εὐεργῆ λάκτιν, τὰ δὲ μυρία πάντα ταράσσεινσυμφύρδην ὀφίεσσιν· ἑκὰς δ’ ἀπόερσον ἀκάνθας·καὶ γὰρ ταῖς κακοεργὸς ὁμῶς ἐνιτέτροφεν ἰός.γυῖα δὲ πάντα λίπαζε καὶ εἰς ὁδὸν, ἢ ἐπὶ κοῖτον,ἢ ὅταν αὐαλέου θέρεος μεθ’ ἁλώια ἔργαζωσάμενος θρίναξι βαθὺν διακρίνεαι ἄντλον.Εἰ δέ που ἐν δακέεσσιν ἀφαρμάκτῳ χροῒ κύρσῃς>ἄκμηνος σίτων, ὅτε δὴ κακὸν ἄνδρας ἰάπτει,αἶψά κεν ἡμετέρῃσιν ἐρωήσειας ἐφετμαῖς.