ἰσόμορον δ’ ὠμοῖο χέειν ἀργῆτος ἐλαίου,τετράμορον κηροῖο· τὰ δ’ ἐν περιηγέι γάστρῃθάλπε κατασπέρχων, ἔστ’ ἂν περὶ σάρκες ἀκάνθηςμελδόμεναι θρύπτωνται· ἔπειτα δὲ λάζεο τυκτὴνεὐεργῆ λάκτιν, τὰ δὲ μυρία πάντα ταράσσειν