ἐν σάκεϊ μεγάλῳ. ἀπὸ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνηἔγχεος ὁρμὴν ἔτραπʼ ὀρεξαμένη ἀπὸ δίφρου.δριμὺ δʼ Ἄρην ἄχος εἷλε· ἐρυσσάμενος δʼ ἄορ ὀξὺἔσσυτʼ ἐφʼ Ἡρακλέα κρατερόφρονα· τὸν δʼ ἐπιόνταἈμφιτρυωνιάδης, δεινῆς ἀκόρητος ἀυτῆς,μηρὸν γυμνωθέντα σάκευς ὕπο δαιδαλέοιοοὔτασʼ ἐπικρατέως· διὰ δὲ μέγα σαρκὸς ἄραξεδούρατι νωμήσας, ἐπὶ δὲ χθονὶ κάββαλε μέσσῃ.τῷ δὲ Φόβος καὶ Δεῖμος ἐύτροχον ἅρμα καὶ ἵππουςἤλασαν αἶψʼ ἐγγύς, καὶ ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείηςἐς δίφρον θῆκαν πολυδαίδαλον· αἶψα δʼ ἔπειταἵππους μαστιέτην· ἵκοντο δὲ μακρὸν Ὄλυμπον.υἱὸς δʼ Ἀλκμήνης καὶ κυδάλιμος Ἰόλαος