αὐτὸς δὲ βροτολοιγὸν Ἄρην προσιόντα δοκεύσας,δεινὸν ὁρῶν ὄσσοισι, λέων ὣς σώματι κύρσας,ὅς τε μάλʼ ἐνδυκέως ῥινὸν κρατεροῖς ὀνύχεσσισχίσσας ὅττι τάχιστα μελίφρονα θυμὸν ἀπηύρα·ἐμ μένεος δʼ ἄρα τοῦ γε κελαινὸν πίμπλαται ἦτορ·γλαυκιόων δʼ ὄσσοις δεινὸν πλευράς τε καὶ ὤμουςοὐρῇ μαστιόων ποσσὶν γλάφει, οὐδέ τις αὐτὸνἔτλη ἐς ἄντα ἰδὼν σχεδὸν ἐλθέμεν οὐδὲ μάχεσθαι·τοῖος ἄρʼ Ἀμφιτρυωνιάδης, ἀκόρητος ἀυτῆς,ἀντίος ἔστη Ἄρηος, ἐνὶ φρεσὶ θάρσος ἀέξων,ἐσσυμένως· ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἤλυθεν ἀχνύμενος κῆρ·ἀμφότεροι δʼ ἰάχοντες ἐπʼ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.ὡς δʼ ὅτʼ ἀπὸ μεγάλου πέτρη πρηῶνος ὀρούσῃ,