τῶν δʼ ὕπο σευομένων κανάχιζε πόσʼ εὐρεῖα χθών.ὡς δʼ ὅτʼ ἀφʼ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιοπέτραι ἀποθρῴσκωσιν, ἐπʼ ἀλλήλῃς δὲ πέσωσι,πολλαὶ δὲ δρῦς ὑψίκομοι, πολλαὶ δὲ τε πεῦκαιαἴγειροί τε τανύρριζοι ῥήγνυνται ὑπʼ αὐτέωνῥίμφα κυλινδομένων, εἵως πεδίονδʼ ἀφίκωνται,ὣς οἳ ἐπʼ ἀλλήλοισι πέσον μέγα κεκλήγοντες.πᾶσα δὲ Μυρμιδόνων τε πόλις κλειτή τʼ ἸαωλκὸςἌρνη τʼ ἠδʼ Ἑλίκη Ἄνθειά τε ποιήεσσαφωνῇ ὕπʼ ἀμφοτέρων μεγάλʼ ἴαχον· οἳ δʼ ἀλαλητῷθεσπεσίῳ σύνισαν· μέγα δʼ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς.κὰδ δʼ ἄρʼ ἀπʼ οὐρανόθεν ψιάδας βάλεν αἱματοέσσας,σῆμα τιθεὶς πολέμοιο ἑῷ μεγαθαρσέι παιδί.