τὸν πρότερος προσέειπε βίη Ἡρακληείη·κύκνε πέπον, τί νυ νῶιν ἐπίσχετον ὠκέας ἵππουςἀνδράσιν, οἵ τε πόνου καὶ ὀιζύος ἴδριές εἰμεν;ἀλλὰ παρὲξ ἔχε δίφρον ἐύξοον ἠδὲ κελεύθουεἶκε παρὲξ ἰέναι. Τρηχῖνα δέ τοι παρελαύνωἐς Κήυκα ἄνακτα· ὃ γὰρ δυνάμι τε καὶ αἰδοῖΤρηχῖνος προβέβηκε, σὺ δʼ εὖ μάλα οἶσθα καὶ αὐτός·τοῦ γὰρ ὀπυίεις παῖδα Θεμιστονόην κυανῶπιν.ὦ πέπον, οὐ μὲν γὰρ τοι Ἄρης θανάτοιο τελευτὴνἀρκέσει, εἰ δὴ νῶι συνοισόμεθα πτολεμίζειν.ἤδη μέν τέ ἕ φημι καὶ ἄλλοτε πειρηθῆναιἔγχεος ἡμετέρου, ὅθʼ ὑπὲρ Πύλου ἠμαθόεντοςἀντίος ἔστη ἐμεῖο, μάχης ἄμοτον μενεαίνων.τρὶς μὲν ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἠρείσατο γαίῃοὐταμένου σάκεος, τὸ δὲ τέτρατον ἤλασα μηρὸνπαντὶ μένει σπεύδων, διὰ δὲ μέγα σαρκὸς ἄραξα.πρηνὴς δʼ ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν ἔγχεος ὁρμῇ.ἔνθα κε δὴ λωβητὸς ἐν ἀθανάτοισιν ἐτύχθηχερσὶν ὕφʼ ἡμετέρῃσι λιπὼν ἔναρα βροτόεντα.ὣς ἔφατʼ· οὐδʼ ἄρα Κύκνος ἐυμμελίης ἐμενοίνατῷ ἐπιπειθόμενος ἐχέμεν ἐρυσάρματας ἵππους.δὴ τότʼ ἀπʼ εὐπλεκέων δίφρων θόρον αἶψʼ ἐπὶ γαῖανπαῖς τε Διὸς μεγάλου καὶ Ἐνυαλίοιο ἄνακτος.ἡνίοχοι δʼ ἔμπλην ἔλασαν καλλίτριχας ἵππους·τῶν δʼ ὕπο σευομένων κανάχιζε πόσʼ εὐρεῖα χθών.ὡς δʼ ὅτʼ ἀφʼ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιοπέτραι ἀποθρῴσκωσιν, ἐπʼ ἀλλήλῃς δὲ πέσωσι,πολλαὶ δὲ δρῦς ὑψίκομοι, πολλαὶ δὲ τε πεῦκαιαἴγειροί τε τανύρριζοι ῥήγνυνται ὑπʼ αὐτέωνῥίμφα κυλινδομένων, εἵως πεδίονδʼ ἀφίκωνται,ὣς οἳ ἐπʼ ἀλλήλοισι πέσον μέγα κεκλήγοντες.πᾶσα δὲ Μυρμιδόνων τε πόλις κλειτή τʼ ἸαωλκὸςἌρνη τʼ ἠδʼ Ἑλίκη Ἄνθειά τε ποιήεσσαφωνῇ ὕπʼ ἀμφοτέρων μεγάλʼ ἴαχον· οἳ δʼ ἀλαλητῷθεσπεσίῳ σύνισαν· μέγα δʼ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς.