ῥυτὰ χαλαίνοντες, τὰ δʼ ἐπικροτέοντα πέτοντοἅρματα κολλήεντʼ, ἐπὶ δὲ πλῆμναι μέγʼ ἀύτευν.οἳ μὲν ἄρʼ ἀίδιον εἶχον πόνον οὐδέ ποτέ σφιννίκη ἐπηνύσθη, ἀλλʼ ἄκριτον εἶχον ἄεθλον.τοῖσιν δὲ προέκειτο μέγας τρίπος ἐντὸς ἀγῶνος,χρύσειος, κλυτὰ ἔργα περίφρονος Ἡφαίστοιο.ἀμφὶ δʼ ἴτυν ῥέεν Ὠκεανὸς πλήθοντι ἐοικώς,πᾶν δὲ συνεῖχε σάκος πολυδαίδαλον, οἳ δὲ κατʼ αὐτὸνκύκνοι ἀερσιπόται μεγάλʼ ἤπυον, οἵ ῥά τε πολλοὶνῆχον ἐπʼ ἄκρον ὕδωρ· παρὰ δʼ ἰχθύες ἐκλονέοντο.θαῦμα ἰδεῖν καὶ Ζηνὶ βαρυκτύπῳ, οὗ διὰ βουλὰςἭφαιστος ποίησε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε,ἀρσάμενος παλάμῃσι. τὸ μὲν Διὸς ἄλκιμος υἱὸς