ἤρεικον χθόνα δῖαν, ἐπιστολάδην δὲ χιτῶναςἐστάλατʼ. αὐτὰρ ἔην βαθὺ λήιον· οἵ γε μὲν ἤμωναἰχμῇς ὀξείῃσι κορωνιόωντα πέτηλα,βριθόμενα σταχύων, ὡς εἰ Δημήτερος ἀκτήν·οἳ δʼ ἄρʼ ἐν ἐλλεδανοῖσι δέον καὶ ἔπιτνον ἀλωήν,οἳ δʼ ἐτρύγων οἴνας δρεπάνας ἐν χερσὶν ἔχοντες,οἳ δʼ αὖτʼ ἐς ταλάρους ἐφόρευν ὑπὸ τρυγητήρωνλευκοὺς καὶ μέλανας βότρυας μεγάλων ἀπὸ ὄρχων,βριθομένων φύλλοισι καὶ ἀργυρέῃς ἑλίκεσσιν.οἳ δʼ αὖτʼ ἐς ταλάρους ἐφόρευν. παρὰ δέ σφισιν ὄρχος