ἂψ δʼ ὅμαδον καὶ μῶλον ἐθύνεον αὖτις ἰοῦσαι.Κλωθὼ καὶ Λάχεσίς σφιν ἐφέστασαν· ἣ μὲν ὑφήσσωνἈτροπος οὔ τι πέλεν μεγάλη θεός, ἀλλʼ ἄρα ἥ γετῶν γε μὲν ἀλλάων προφερής τʼ ἦν πρεσβυτάτη τε.πᾶσαι δʼ ἀμφʼ ἑνὶ φωτὶ μάχην δριμεῖαν ἔθεντο.δεινὰ δʼ ἐς ἀλλήλας δράκον ὄμμασι θυμήνασαι,ἐν δʼ ὄνυχας χεῖράς τε θρασείας ἰσώσαντο.πὰρ δʼ Ἀχλὺς εἱστήκει ἐπισμυγερή τε καὶ αἰνή,χλωρὴ ἀυσταλέη λιμῷ καταπεπτηυῖα,γουνοπαχής, μακροὶ δʼ ὄνυχες χείρεσσιν ὑπῆσαν.τῆς ἐκ μὲν ῥινῶν μύξαι ῥέον, ἐκ δὲ παρειῶναἷμʼ ἀπελείβετʼ ἔραζʼ· ἣ δʼ ἄπλητον σεσαρυῖαεἱστήκει, πολλὴ δὲ κόνις κατενήνοθεν ὤμους,δάκρυσι μυδαλέη. παρὰ δʼ εὔπυργος πόλις ἀνδρῶν·χρύσειαι δέ μιν εἶχον ὑπερθυρίοις ἀραρυῖαιἑπτὰ πύλαι· τοὶ δʼ ἄνδρες ἐν ἀγλαΐῃς τε χοροῖς τετέρψιν ἔχον· τοὶ μὲν γὰρ ἐυσσώτρου ἐπʼ ἀπήνηςἤγοντʼ ἀνδρὶ γυναῖκα, πολὺς δʼ ὑμέναιος ὀρώρει·τῆλε δʼ ἀπʼ αἰθομένων δαΐδων σέλας εἰλύφαζεχερσὶν ἔνι δμῳῶν· ταὶ δʼ ἀγλαΐῃ τεθαλυῖαι