Περσεὺς Δαναΐδης ἐτιταίνετο. ταὶ δὲ μετʼ αὐτὸνΓοργόνες ἄπλητοί τε καὶ οὐ φαταὶ ἐρρώοντοἱέμεναι μαπέειν. ἐπὶ δὲ χλωροῦ ἀδάμαντοςβαινουσέων ἰάχεσκε σάκος μεγάλῳ ὀρυμαγδῷὀξέα καὶ λιγέως· ἐπὶ δὲ ζώνῃσι δράκοντεδοιὼ ἀπῃωρεῦντʼ ἐπικυρτώοντε κάρηνα.λίχμαζον δʼ ἄρα τώ γε· μένει δʼ ἐχάρασσον ὀδόνταςἄγρια δερκομένω. ἐπὶ δὲ δεινοῖσι καρήνοιςΓοργείοις ἐδονεῖτο μέγας Φόβος. οἳ δʼ ὑπὲρ αὐτέωνἄνδρες ἐμαρνάσθην πολεμήια τεύχεʼ ἔχοντες,τοὶ μὲν ὑπὲρ σφετέρης πόλιος σφετέρων τε τοκήωνλοιγὸν ἀμύνοντες, τοὶ δὲ πραθέειν μεμαῶτες.πολλοὶ μὲν κέατο, πλέονες δʼ ἔτι δῆριν ἔχοντες