ἀμφότεροι, χλοῦναί τε σύες χαροποί τε λέοντες.ἐν δʼ ἦν ὑσμίνη Λαπιθάων αἰχμητάωνΚαινέα τʼ ἀμφὶ ἄνακτα Δρύαντά τε Πειρίθοόν τεὉπλέα τʼ Ἐξάδιόν τε Φάληρόν τε Πρόλοχόν τεΜόψον τʼ Ἀμπυκίδην, Τιταρήσιον, ὄζον Ἄρηος,Θησέα τʼ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν·ἀργύρεοι, χρύσεια περὶ χροῒ τεύχεʼ ἔχοντες.Κένταυροι δʼ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἠγερέθοντοἀμφὶ μέγαν Πετραῖον ἰδʼ Ἄσβολον οἰωνιστὴνἌρκτον τʼ Οὔρειόν τε μελαγχαίτην τε Μίμαντακαὶ δύο Πευκεΐδας, Περιμήδεά τε Δρύαλόν τε,ἀργύρεοι, χρυσέας ἐλάτας ἐν χερσὶν ἔχοντες.καί τε συναΐγδην ὡς εἰ ζωοί περ ἐόντεςἔγχεσιν ἠδʼ ἐλάτῃς αὐτοσχεδὸν ὠριγνῶντο.ἐν δʼ Ἄρεος βλοσυροῖο ποδώκεες ἕστασαν ἵπποιχρύσεοι, ἐν δὲ καὶ αὐτὸς ἐναρσφόρος οὔλιος Ἄρηςαἰχμὴν ἐν χείρεσσιν ἔχων, πρυλέεσσι κελεύων,αἵματι φοινικόεις, ὡς εἰ ζωοὺς ἐναρίζωνδίφρου ἐπεμβεβαώς· παρὰ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τεἕστασαν ἱέμενοι πόλεμον καταδύμεναι ἀνδρῶν.