κυάνεοι κατὰ νῶτα, μελάνθησαν δὲ γένεια.ἐν δὲ συῶν ἀγέλαι χλούνων· ἔσαν ἠδὲ λεόντωνἐς σφέας δερκομένων, κοτεόντων θʼ ἱεμένων τε.τῶν καὶ ὁμιληδὸν στίχες ἤισαν· οὐδέ νυ τώ γεοὐδέτεροι τρεέτην· φρῖσσόν γε μὲν αὐχένας ἄμφω.ἤδη γάρ σφιν ἔκειτο μέγας λῖς, ἀμφὶ δὲ κάπροιδοιοί, ἀπουράμενοι ψυχάς, κατὰ δέ σφι κελαινὸναἷμʼ ἀπελείβετʼ ἔραζʼ· οἳ δʼ αὐχένας ἐξεριπόντεςκείατο τεθνηῶτες ὑπὸ βλοσυροῖσι λέουσιν.τοὶ δʼ ἔτι μᾶλλον ἐγειρέσθην κοτέοντε μάχεσθαι,