δαιδαλέην ἀδάμαντος, ἐπὶ κροτάφοις ἀραρυῖαν,ἥτʼ εἴρυτο κάρη Ἡρακλῆος θείοιο.χερσί γε μὴν σάκος εἷλε παναίολον, οὐδέ τις αὐτὸοὔτʼ ἔρρηξε βαλὼν οὔτʼ ἔθλασε, θαῦμα ἰδέσθαι.πᾶν μὲν γὰρ κύκλῳ τιτάνῳ λευκῷ τʼ ἐλέφαντιἠλέκτρῳ θʼ ὑπολαμπὲς ἔην χρυσῷ τε φαεινῷλαμπόμενον, κυάνου δὲ διὰ πτύχες ἠλήλαντο.ἐν μέσσῳ δʼ ἀδάμαντος ἔην Φόβος οὔ τι φατειός,ἔμπαλιν ὄσσοισιν πυρὶ λαμπομένοισι δεδορκώς·τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν πλῆτο στόμα λευκὰ θεόντων,