ἦ μέν οἱ πατέρʼ ἐσθλὸν ἀπέκτανε ἶφι δαμάσσας,χωσάμενος περὶ βουσί· λιπὼν δʼ ὅ γε πατρίδα γαῖανἐς Θήβας ἱκέτευσε φερεσσακέας Καδμείους.ἔνθʼ ὅ γε δώματʼ ἔναιε σὺν αἰδοίῃ παρακοίτινόσφιν ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου, οὐδέ οἱ ἦενπρὶν λεχέων ἐπιβῆναι ἐυσφύρου Ἠλεκτρυώνης,πρίν γε φόνον τίσαιτο κασιγνήτων μεγαθύμωνἧς ἀλόχου, μαλερῷ δὲ καταφλέξαι πυρὶ κώμαςἀνδρῶν ἡρώων Ταφίων ἰδὲ Τηλεβοάων.τὼς γάρ οἱ διέκειτο, θεοὶ δʼ ἐπὶ μάρτυροι ἦσαν·