εἰς Ἐπιμηθέα πέμπε πατὴρ κλυτὸν Ἀργεϊφόντηνδῶρον ἄγοντα, θεῶν ταχὺν ἄγγελον· οὐδʼ Ἐπιμηθεὺςἐφράσαθʼ, ὥς οἱ ἔειπε Προμηθεὺς μή ποτε δῶρονδέξασθαι πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου, ἀλλʼ ἀποπέμπεινἐξοπίσω, μή πού τι κακὸν θνητοῖσι γένηται.αὐτὰρ ὃ δεξάμενος, ὅτε δὴ κακὸν εἶχʼ, ἐνόησεν.Πρὶν μὲν γὰρ ζώεσκον ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπωννόσφιν ἄτερ τε κακῶν καὶ ἄτερ χαλεποῖο πόνοιονούσων τʼ ἀργαλέων, αἵ τʼ ἀνδράσι Κῆρας ἔδωκαν.~~αἶψα γὰρ ἐν κακότητι βροτοὶ καταγηράσκουσιν.~~ἀλλὰ γυνὴ χείρεσσι πίθου μέγα πῶμʼ ἀφελοῦσα