γλώσσης τοι θησαυρὸς ἐν ἀνθρώποισιν ἄριστοςφειδωλῆς, πλείστη δὲ χάρις κατὰ μέτρον ἰούσης.εἰ δὲ κακὸν εἴποις, τάχα κʼ αὐτὸς μεῖζον ἀκούσαις.μηδὲ πολυξείνου δαιτὸς δυσπέμφελος εἶναιἐκ κοινοῦ· πλείστη δὲ χάρις, δαπάνη τʼ ὀλιγίστη.μηδέ ποτʼ ἐξ ἠοῦς Διὶ λειβέμεν αἴθοπα οἶνονχερσὶν ἀνίπτοισιν μηδʼ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·οὐ γὰρ τοί γε κλύουσιν, ἀποπτύουσι δέ τʼ ἀράς.μηδʼ ἄντʼ ἠελίου τετραμμένος ὀρθὸς ὀμιχεῖν·αὐτὰρ ἐπεί κε δύῃ, μεμνημένος, ἔς τʼ ἀνιόντα·μήτʼ ἐν ὁδῷ μήτʼ ἐκτὸς ὁδοῦ προβάδην οὐρήσῃς