Ἑλλάδος ἐξ ἱερῆς Τροίην ἐς καλλιγύναικα.ἔνθα δʼ ἐγὼν ἐπʼ ἄεθλα δαΐφρονος ἈμφιδάμαντοςΧαλκίδα τʼ εἲς ἐπέρησα· τὰ δὲ προπεφραδμένα πολλὰἄεθλʼ ἔθεσαν παῖδες μεγαλήτορος· ἔνθα μέ φημιὕμνῳ νικήσαντα φέρειν τρίποδʼ ὠτώεντα.τὸν μὲν ἐγὼ Μούσῃς Ἑλικωνιάδεσσʼ ἀνέθηκα,ἔνθα με τὸ πρῶτον λιγυρῆς ἐπέβησαν ἀοιδῆς.τόσσον τοι νηῶν γε πεπείρημαι πολυγόμφων·ἀλλὰ καὶ ὣς ἐρέω Ζηνὸς νόον αἰγιόχοιο·Μοῦσαι γάρ μʼ ἐδίδαξαν ἀθέσφατον ὕμνον ἀείδειν.ἤματα πεντήκοντα μετὰ τροπὰς ἠελίοιο,