καὶ τότε νῆα θοὴν ἅλαδʼ ἑλκέμεν, ἐν δέ τε φόρτονἄρμενον ἐντύνασθαι, ἵνʼ οἴκαδε κέρδος ἄρηαι,ὥς περ ἐμός τε πατὴρ καὶ σός, μέγα νήπιε Πέρσῃ,πλωίζεσκʼ ἐν νηυσί, βίου κεχρημένος ἐσθλοῦ·ὅς ποτε καὶ τῇδʼ ἦλθε, πολὺν διὰ πόντον ἀνύσσας,Κύμην Αἰολίδα προλιπών, ἐν νηὶ μελαίνῃ·οὐκ ἄφενος φεύγων οὐδὲ πλοῦτόν τε καὶ ὄλβον,ἀλλὰ κακὴν πενίην, τὴν Ζεὺς ἄνδρεσσι δίδωσιν·νάσσατο δʼ ἄγχʼ Ἑλικῶνος ὀιζυρῇ ἐνὶ κώμῃ,Ἄσκρῃ, χεῖμα κακῇ, θέρει ἀργαλέῃ, οὐδέ ποτʼ ἐσθλῇ.τύνη δʼ, ὦ Πέρση, ἔργων μεμνημένος εἶναι