τὸν φθάμενος ἔργον τελέσας οἶκόνδε νέεσθαι,μή ποτέ σʼ οὐρανόθεν σκοτόεν νέφος ἀμφικαλύψῃ,χρῶτα δὲ μυδαλέον θήῃ κατά θʼ εἵματα δεύσῃ.ἀλλʼ ὑπαλεύασθαι· μεὶς γὰρ χαλεπώτατος οὗτος,χειμέριος, χαλεπὸς προβάτοις, χαλεπὸς δʼ ἀνθρώποις.τῆμος τὤμισυ βουσίν, ἐπʼ ἀνέρι δὲ πλέον εἴηἁρμαλιῆς· μακραὶ γὰρ ἐπίρροθοι εὐφρόναι εἰσίν.ταῦτα φυλασσόμενος τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτὸνἰσοῦσθαι νύκτας τε καὶ ἤματα, εἰσόκεν αὖτιςγῆ πάντων μήτηρ καρπὸν σύμμικτον ἐνείκῃ.εὖτʼ ἂν δʼ ἑξήκοντα μετὰ τροπὰς ἠελίοιο