οὐ γὰρ ἐτωσιοεργὸς ἀνὴρ πίμπλησι καλιὴνοὐδʼ ἀναβαλλόμενος· μελέτη δὲ τὸ ἔργον ὀφέλλει·αἰεὶ δʼ ἀμβολιεργὸς ἀνὴρ ἄτῃσι παλαίει.ἦμος δὴ λήγει μένος ὀξέος ἠελίοιοκαύματος ἰδαλίμου, μετοπωρινὸν ὀμβρήσαντοςΖηνὸς ἐρισθενέος, μετὰ δὲ τρέπεται βρότεος χρὼςπολλὸν ἐλαφρότερος· δὴ γὰρ τότε Σείριος ἀστὴρβαιὸν ὑπὲρ κεφαλῆς κηριτρεφέων ἀνθρώπωνἔρχεται ἠμάτιος, πλεῖον δέ τε νυκτὸς ἐπαυρεῖ·τῆμος ἀδηκτοτάτη πέλεται τμηθεῖσα σιδήρῳὕλη, φύλλα δʼ ἔραζε χέει, πτόρθοιό τε λήγει·