ἔργα, τά τʼ ἀνθρώποισι θεοὶ διετεκμήραντο,μή ποτε σὺν παίδεσσι γυναικί τε θυμὸν ἀχεύωνζητεύῃς βίοτον κατὰ γείτονας, οἳ δʼ ἀμελῶσιν.δὶς μὲν γὰρ καὶ τρὶς τάχα τεύξεαι· ἢν δʼ ἔτι λυπῇς,χρῆμα μὲν οὐ πρήξεις, σὺ δʼ ἐτώσια πόλλʼ ἀγορεύσεις·ἀχρεῖος δʼ ἔσται ἐπέων νομός. ἀλλά σʼ ἄνωγαφράζεσθαι χρειῶν τε λύσιν λιμοῦ τʼ ἀλεωρήν.οἶκον μὲν πρώτιστα γυναῖκά τε βοῦν τʼ ἀροτῆρα,κτητήν, οὐ γαμετήν, ἥτις καὶ βουσὶν ἕποιτο,χρήματα δʼ ἐν οἴκῳ πάντʼ ἄρμενα ποιήσασθαι,μὴ σὺ μὲν αἰτῇς ἄλλον, ὃ δʼ ἀρνῆται, σὺ δὲ τητᾷ,ἡ δʼ ὥρη παραμείβηται, μινύθῃ δὲ τὸ ἔργον.μηδʼ ἀναβάλλεσθαι ἔς τʼ αὔριον ἔς τε ἔνηφιν·οὐ γὰρ ἐτωσιοεργὸς ἀνὴρ πίμπλησι καλιὴνοὐδʼ ἀναβαλλόμενος· μελέτη δὲ τὸ ἔργον ὀφέλλει·αἰεὶ δʼ ἀμβολιεργὸς ἀνὴρ ἄτῃσι παλαίει.ἦμος δὴ λήγει μένος ὀξέος ἠελίοιοκαύματος ἰδαλίμου, μετοπωρινὸν ὀμβρήσαντοςΖηνὸς ἐρισθενέος, μετὰ δὲ τρέπεται βρότεος χρὼςπολλὸν ἐλαφρότερος· δὴ γὰρ τότε Σείριος ἀστὴρ